Rethymnon forteca cz.2

 

 

Jak tylko zakończono budowę Fortezzy stało się oczywiste, że nie było tam wystarczająco wiele miejsca dla budowy prywatnych domów. Uznano więc, że twierdza będzie obszarem używanym tylko w ostateczności przez mieszkańców na wypadek oblężenia. Wenecjanie twierdzili także, że mieszkańcy Rethymnonu nie chcieli przenosić się na teren Fortezzy, aby zyskać lepsze bezpieczeństwo po zakończeniu jej budowy.

 

 

Jednym z wyjaśnień tej dziwnej odmowy jest to, że mieszkańcy Rethymnonu zaczęli odbudować swoje domy już w 1571 roku, przy użyciu materiału ze starych murów. Kiedy w końcu została ukończona budowa Fortezzy dziewięć lat później, byli niechętni, aby rozpocząć budowę swoich domów od nowa. Wydaje się jednak, że jest to tylko część prawdy. Wenecjanie wcale nie zbudowali fortecy dla ochrony mieszkańców, mimo takich twierdzeń. Istnieje wiele powodów, wspierających ten pogląd: Logiczne jest, ze weneccy zdobywcy dbali w pierwszym rzędzie o swoich własnych ludzi, a nie o Kreteńczyków. Ponadto wiele budynków, powstałych na terenie fortecy było przeznaczonych dla Wenecjan, a nie dla Kreteńczyków, np. katolicki kościół San Niccol, na pewno nie był przeznaczony dla prawosławnych mieszkańców Rethymnonu. Ponadto na podstawie znanego spisu Castrofylax, z 1582 r. miasto Rethymnon liczyło wtedy 5.202 mieszkańców. Niemożliwym było, aby dostępne miejsca w fortecy mogło pomieścić ich wszystkich wraz z garnizonem i personelem administracyjnym. Jednocześnie kontury wzgórza, niewielki rozmiar twierdzy, trudności finansowe i ciągłe modyfikacje pierwotnych planów doprowadziły do doprowadziły do tego, że Fortezza Rethymnon nie była wykorzystywana do obrony wyspy, ale po prostu służyła potrzebom garnizonu i weneckiej administracji, podczas gdy w przypadku zagrożenia - czyli inwazji tureckiej - mieszkańcy mogli użyć jej, jako schronienia. Rethymnon został zdobyty przez Turków w 1646 roku. Wydaje się, że układ fortecy nie zmienił się znacznie podczas okupacji tureckiej, choć nie ma wystarczających informacji na ten temat. Dość wcześnie, zamieniono wenecką katedrę San Niccol na Meczetu Sułtana Ibrahima Hana, a we wschodniej stronie twierdzy wybudowano domy dla tureckiego garnizonu i administracji. Na przełomie XX wieku prawie całe wnętrza Fortezzy była pełna budynków. Bezpośrednio po II wojnie światowej mieszkańcy twierdzy zaczęli przenosić się do innych części Rethymnonu. Powiększanie się miasta doprowadziło do niemal całkowitego zaniku lądowej części murów i niewielkiej fosy wokół nich. Wewnątrz samej Fortezzy wszystkie zrujnowane budynki, głównie domy, rozebrano, niszcząc wszystkie pozostałe ślady czasów tureckich. Dziś zewnętrzne fortyfikacje zachowane są w nienaruszonym stanie, a niektóre budynki są rekonstruowane, dzięki czemu odwiedzający mogą wyobrazić sobie życie w Fortezzy w czasach weneckich.